Z deszczem jest tak, że czasem się go lubi, a czasem nie. Nie można kategorycznie stwierdzić, że jest on nam całkowicie niemiły – to kwestia nastroju, towarzystwa i … parasola. Gdy zabraknie jednego z tych czynników, może się okazać, że dotąd przyjemne kapanie z nieba, staje się uciażliwym koszmarem, powodującym nawroty stanów depresyjnych (bo któż nie miewał spadków samopoczucia, no kto…?).

W każdym razie na deszcz nie poradzi się nic. Można jedynie stawić mu czoła - jak to jednak zrobimy, jest kwestią naszej fantazji i możliwych zabezpieczeń. Jeden z nas będzie wspierał się procentami w domowycm zaciszu, drugi zaś włoży kalosze, zarzuci pelerynę i, uzbrojony w parasol, zagłębi się dzielnie w kapiącą wilgoć.

Jak kto postąpi – to już kwestia indywidualnych uwarunkowań.

Jeden jest zewnętrznie waleczny, drugi czerpie siłę z obecności bezpiecznego zacisza. W kadym razie jeśli już ktoś wyjdzie, to spotka na zewnątrz wilgotne problemy i sprawy trudne. Jego wizerunek odbiją kałuże, mokre krople spadną za kołnierz (choćby nie wiem jak osłaniał się parasolem), suche ubranie zacznie absorbować wodę z atmosfery, w kaloszu zaś może ujawnić się dziura. Cóż począć gdy spadną na czyjeś barki nieszczęścia w podobnym zestawie?

Ratunkiem jest droga. Gdy trzeba iść, podejmujemy wysiłek. Często nieważny jest powód zmierzania do celu – okazuje się, że przenaczenie nie jest najistotniejsze. Liczy się samo bycie w podróży. Więc mniejsze ma znaczenie to, czy idziemy do Compostelii, na drugi koniec miasta czy na sąsiednią ulicę. Ważne jest, że mamy dokąd podążać, a być może i to czy ktoś czeka na nas na końcu. Ktoś lub coś - dla tego właśnie warto iść.

Zdarzyć się może, że sama droga stanie się celem ważniejszym niż to, co ją zamyka. Będziemy szli, nie zważając na to, co nas pozdrowi, minie lub przestraszy. Nieważne będzie palące słońce czy siąpiący deszcz. Rainy way nic nie będzie znaczyć, co najwyżej stanie się lustrem, w którym odbić zdołają się nasze niepokoje i radości, smutki i paranoje. Będziemy szli, miarowo kłapiąc kaloszami, a każda trapiąca nas troska utonie w miarowym kapaniu-klapaniu. Rainy way to może być terapia…

 Marta Śmietana

前言    法律声明    帮助    联系我们    登录    注册    促销    论坛    图片    搜索    地图    新闻
                                                                                                                                                                                                                                                    

         

友情链接