RozpoÅ›cierajÄ…ca siÄ™ w otchÅ‚ani galaktyka…

planeta wyÅ‚aniajÄ…ca siÄ™ z kosmosu…

malachitowa Å‚Ä…ka z piosenki Turnaua….

szczęśliwe chwile z dzieciÅ„stwa spÄ™dzone na beztroskich zabawach wÅ›ród traw…

kropla przejrzystej rosy, w którÄ… nieraz wpatrywaÅ‚am siÄ™ z zaciekawieniem….

woda w jeziorze, nad którym mieszkam, wewnÄ…trz którego, trawy koÅ‚yszÄ… siÄ™ w rytm fal….

baÅ›niowy odÅ‚amek lustra, które stopniaÅ‚ w sercu Kaja, gdy ujrzaÅ‚ ukochanÄ… KajÄ™…

sopel lodu lÅ›niÄ…cy w promieniach zimowego sÅ‚oÅ„ca….

topniejÄ…cy Å›nieg, uwalniajÄ…cy źdźbÅ‚a trawy…

wiosna…

prawda…

szczerość…

Å»ycie…

ZadziwiajÄ…ce, w jaki sposób maÅ‚a, szklana kula w poÅ‚Ä…czeniu z kawaÅ‚kami srebrnego metalu może oddziaÅ‚ywać na wyobraźniÄ™. Konieczne jest tutaj sprecyzowanie – na wyobraźniÄ™ kobiety. Nie jestem w stanie okreÅ›lić, w jakich kategoriach spostrzegajÄ… podobne przedmioty mężczyźni – prawdopodobnie dla nich taki wisiorek, jeżeli w ogóle dostrzegÄ… jego istnienie, jest tylko i wyÅ‚Ä…cznie kawaÅ‚kiem tworzywa, sÅ‚użącym kobiecie do tak banalnej czynnoÅ›ci, jak przyozdobienie wyjÅ›ciowej kreacji. Jednak dla mnie, jako przedstawicielki pÅ‚ci piÄ™knej, pÅ‚ci skÅ‚onnej do analizowania, rozpamiÄ™tywania, marzenia, ów wyrób to nie tylko rodzaj biżuterii - to przedmiot, który pozwala uwolnić zaklÄ™te w nim wspomnienia. Przedmiot, dziÄ™ki któremu można w myÅ›lach przenieść siÄ™ w przeszÅ‚ość: znów zobaczyć Å›wiat oczami dziecka, poczuć zapach trawy, dostrzec promienie sÅ‚oÅ„ca mieniÄ…ce siÄ™ w kropelkach deszczu.

Niewiarygodne, jak niewiele potrzeba kobiecie, aby uÅ›miech zagoÅ›ciÅ‚ na jej twarzy…

Wisiorek witrażowy „ekoatom” wykonany przez MaÅ‚gorzatÄ™ Broż – Pusz (gdyż to on jest owym „magicznym wehikuÅ‚em czasu”) zostaÅ‚ wykonany metodÄ… Tiffany’ego, polegajÄ…cÄ… na Å‚Ä…czeniu kawaÅ‚ków szkÅ‚a witrażowego przy pomocy taÅ›my miedzianej i cyny. DziÄ™ki temu wisiorek jest wytrzymaÅ‚y, lekki i estetycznie wykoÅ„czony. Jest nieduży (3,7x2,3 cm), ale trzymajÄ…c go na dÅ‚oni ma siÄ™ wrażenie, że można zamknąć w nim caÅ‚y Å›wiat…

Ogrom skojarzeÅ„, wspomnieÅ„, marzeÅ„…

MaÅ‚a szklana kula i wtopiona w niÄ… zieleÅ„ wraz z delikatnymi orbitami…

NiezwykÅ‚y prezent autorki - kobiety, dla nas – kobiet…

Beata Kiełbasa

24 listopada 2007

Salle d’accueil    Règlement    Aide    Contact    Ouvrir une session    S’inscrire    Recommandés    Forum    Galeries des artistes    Rechercher    Plan des Å“uvres    Nouveautés


         

Sites amis :