PrzeglÄ…dajÄ…c galeriÄ™ Ogrodniczki, natrafiÅ‚am na dzieÅ‚o zatytuÅ‚owane AnioÅ‚ z Beskidów. Praca ta zostaÅ‚a już wczeÅ›niej zinterpretowana i wÅ‚aÅ›nie do owej analizy chciaÅ‚abym siÄ™ odnieść. Zgadzam siÄ™, iż obraz jest dzieÅ‚em „przy którym można zatrzymać siÄ™ na chwilÄ™, przywoÅ‚ać refleksje i po prostu zastanowić siÄ™ nad życiem”1, że na Å‚onie natury Å‚atwiej czÅ‚owiekowi dostrzec rzeczy, które w wielkim mieÅ›cie zlewajÄ… siÄ™ z gwarem, tÄ™tniÄ…cych życiem ulic. SÄ…dzÄ™ jednak, że macierzyÅ„stwo z całą pewnoÅ›ciÄ… nie jest gÅ‚ównym tematem tego obrazu.
SugerujÄ…c siÄ™ tytuÅ‚em, można wysnuć hipotezÄ™, iż dzieÅ‚o przedstawia nie matkÄ™, lecz wÅ‚aÅ›nie anioÅ‚a - istotÄ™, peÅ‚niÄ…cÄ… wedÅ‚ug wierzeÅ„ rolÄ™ posÅ‚aÅ„ca od Boga, ducha z zaÅ›wiatów, sprawujÄ…cego opiekÄ™ nad powierzonymi jej osobami. To on zanosi ludzkie modlitwy przed oblicze Stwórcy, oznajmia ludziom Jego wolÄ™ i pomaga podjąć wÅ‚aÅ›ciwe decyzje. PrawdÄ… jest, iż zazwyczaj anioÅ‚y przedstawiane sÄ… w sposób zwiewny i delikatny. Ten „z Beskidów” zaÅ› jest namacalny, ziemski. W lewym, dolnym rogu dostrzec można jednak jego skrzydÅ‚a. Nie bez znaczenia jest również fakt, iż postać przyozdobiona jest biaÅ‚ymi kwiatami, w subtelny sposób podkreÅ›lajÄ…cymi jej niezwykÅ‚ość. Jak wiadomo, biel jest kolorem symbolizujÄ…cym czystość, niewinność, szlachetne zamiary, radość i mÄ…drość. Dla chrzeÅ›cijan jest także barwÄ… Boga, oznacza źródÅ‚o życia, prawdÄ™, zwyciÄ™stwo dobra nad zÅ‚em i Å›mierciÄ….
ZakÅ‚adajÄ…c, że obraz przedstawia anioÅ‚a, przesÅ‚anie dzieÅ‚a należaÅ‚oby odczytać w inny sposób. Na pierwszym planie dostrzec można tutaj dwie postacie - jednÄ… z nich jest anioÅ‚, który pewnie obejmuje drugÄ…, ufnie wtulajÄ…cÄ… siÄ™ w jego ramiona osobÄ™. Warto zwrócić uwagÄ™ na wyraz twarzy owej drugiej postaci - emanuje z niej spokój, zaufanie, oddanie.
Może w takim razie chodzi tutaj o umiejÄ™tność zawierzenia Bogu? Może autorka w ten sposób chce podkreÅ›lić, że w dzisiejszym, zaabsorbowanym pogoniÄ… za dobrami materialnymi Å›wiecie, sÄ… jeszcze ludzie potrafiÄ…cy ufnie wtulić siÄ™ w ramiona anioÅ‚a, pozostawiajÄ…c codzienność za plecami, na drugim planie... I, co najważniejsze, ludzie Ci potrafiÄ… być szczęśliwi.
Beata Kiełbasa
28 września 2007
1 Cytat pochodzi z analizy dzieÅ‚a AnioÅ‚ z Beskidów wykonanej przez AgnieszkÄ™ Krok