Zawsze jest jakaÅ› na wpóÅ‚ uchylona brama. Jak zaproszenie, by na coÅ› siÄ™ zdecydować. Jak prowokacja, bo każdy wybór pozostawia w nas Å›lad. Drzwi, które czekajÄ…. Drzwi, spoza których wyglÄ…da Å›wiatÅ‚o. Takie drzwi sÄ… po to, by intrygowaÅ‚y.

JeÅ›li nie podejmie siÄ™ wyzwania i nie pociÄ…gnie za klamkÄ™ pozostanie tylko tajemnica. Tylko lub aż. To kolejne ryzyko: czasem lepiej jest nie zbliżać siÄ™ do niewiadomego, nie dotykać tego, co schowane, co czai siÄ™ gdzieÅ› – niedomkniÄ™te, nieokreÅ›lone. Na wpóÅ‚ uchylone drzwi to pozorna straż naszej wÅ‚asnej ciekawoÅ›ci.

Na wpóÅ‚ uchylone drzwi to ryzyko, które rzuca nam wyzwanie. Niemal nikt nie przechodzi obojÄ™tny wobec gÅ‚osu tajemnicy – choćby nie wiem jak niewielki wydawaÅ‚ siÄ™ sekret. Bo to, co siÄ™ wydaje, to zaledwie niesprawdzone przeczucie. A to, co jest,  może być wszystkim: zmianÄ… Å›wiata, miÅ‚oÅ›ciÄ…, radoÅ›ciÄ…, przyjaźniÄ…, lodowatÄ… wodÄ… w chwili, gdy dokucza nam pragnienie, i gorÄ…cÄ… herbatÄ…, gdy mróz. Zawsze najpierw widzi siÄ™ te dobre możliwoÅ›ci. Ale - na wpóÅ‚ uchylone drzwi to także możliwość smutku, rozpaczy, bezsensownych Å‚ez i żalu, nad którym nie da siÄ™ zapanować, bez poznania jego przyczyn.

Na wpóÅ‚ uchylone drzwi rozpinajÄ… nas pomiÄ™dzy ciekawoÅ›ciÄ… i niepewnoÅ›ciÄ…, miÄ™dzy nadziejÄ… i obawÄ…. I maÅ‚e znaczenie ma to, co za nimi zostaniemy. Najważniejsze sprawy rozgrywajÄ… siÄ™ w nas samych. Decyzja, którÄ… podejmujemy, nie znajÄ…c jej skutków. Ryzyko, na które wewnÄ™trznie siÄ™ godzimy. Konsekwencje, które przyjdzie nam ponieść, gdy drzwi ostatecznie zostanÄ… otwarte.

Możemy za nimi znaleźć wszystko i nie starczy nam wyobraźni, by ogarnąć każde możliwe wyjÅ›cie. Zawsze bowiem, na sam koniec, może siÄ™ okazać, że za na wpóÅ‚ uchylonymi drzwiami bÄ™dziemy my sami. Z naszym lÄ™kami i oczekiwaniami, z tym, co nas najbardziej cieszy i napawa najwiÄ™kszym lÄ™kiem. Z tym, czego do tej pory o sobie nie wiedzieliÅ›my. Z prawdÄ… o nas, której może nie chcielibyÅ›my w peÅ‚ni poznać.

Na wpóÅ‚ uchylone drzwi z fotografii Mego miasta brama autorstwa Mugley sÄ… bezpieczniejsze –  nigdy bowiem nie zdoÅ‚amy ich otworzyć. Na wpóÅ‚ uchylone drzwi z fotografii sÄ… straszniejsze – caÅ‚y czas bÄ™dziemy pytać, co dla nas kryje siÄ™ za nimi. Bo fotografia buduje niepewność – jesteÅ›my zmuszeni do ciÄ…gÅ‚ego weryfikowania siebie samych, zastanawiajÄ…c siÄ™, jakiego typu tajemnica czeka na nas. Może wie o tym autor? A może chodzi o to, by klisza fotograficzna na zawsze strzegÅ‚a sekretu. Tego, co na wpóÅ‚ przymkniÄ™te.

Main Menu    Regulations    Help (FAQ)    Contact    Log in    Register    Promoted    Forum    Artists’ Galleries    Search    Map of works of art    News


         

Friends: