QuaggaArt

Sala Główna	Regulamin	Pomoc	Kontakt
Zaloguj	Zarejestruj	Promowane	Forum
Galerie artystów	Szukaj	Mapa dzieł	Nowości
Współpracownicy	Przeceny	Recenzje

Spis recenzji

Ostatni Pantofel w Wieczerniku

Trudno jest być absurdalistą w kraju, w którym wszystko jest normalne. Jeszcze trudniej żyć w kraju pełnym absurdów. Dlatego przeglądając dzieła amerykańskiego artysty, ukrywającego się pod pseudonimem Czappa, poczułem duchową więź z twórcą. U nas byłby on artystą niezrozumianym. Przecież w Polsce nikogo nie dziwi fakt, że do prawidłowego wypełnienia takiego niby zwykłego PIT-u (ze stu zwykłymi załącznikami) najlepiej mieć doktorat z finansów. A w takim zwykłym kraju jak USA jest nieco inaczej. Wszystko, co absurdalne jest traktowane jako coś dziwacznego, a zarazem na tyle niezwykłego, że można urządzić z tego wystawę w galerii sztuki nowoczesnej. U nas zaś wystarczy przejść się po pierwszym lepszym urzędzie, aby pooglądać odpowiednie eksponaty. I także - jak w praktycznie każdym polskim muzeum - wystawa jest czynna tylko do 16.00. Bo niby skąd ten absurdalny pomysł, że lud pracujący włóczyłby się popołudniami po czymś takim jak sale wystawowe?

Wróćmy zatem z naszych wystaw do Czappa from USA i jego dzieł. Ponieważ uwielbiam słowne gierki od razu dałem się wciągnąć w skojarzenia typu The Last Supper - The Last Slipper. Ostatnia wieczerza, tylko, że zamiast dwunastu apostołów mamy ich pantofle. Swoją drogą sama idea, że apostołowie nosili zamszowe pantofle jest już absurdalna. Sandały może tak, ale żeby pantofle? Dalej drążąc tematy religijne, Czappa śmiało sobie poczyna, przedstawiając na przykład Świętą Trójcę w postaci krzyżówki kranu, zaworu gazowego i włącznika do światła ("The Father, Son and Holly Ghost"). Teraz wiem, skąd wzięła się Światłość Świata, skąd brały się biblijne potopy i dlaczego Strefa Gazy jest Strefą Gazy.

Nie jestem pewien, czy próba wystawienia powyższych dzieł na widok publiczny w Toruniu, nie skończyłaby się próbą ukamienowania ich autora. Jestem za to przekonany, że Czappa w swojej pracy Pressed Duck nieświadomie wziął za cel jakiegoś prezydenta. Chyba, że to ja jestem przewrażliwiony. Oczywiście jestem też wrażliwy na punkcie samej sztuki i dlatego taki Stolarz - The Carpenter - wydał mi się zbyt oczywisty. Odniosłem wręcz wrażenie jakby urwał się z klasycznego już teledysku „Sledgehammer” Petera Gabriela. Nie zmienia to faktu, że oglądając pozostałe prace miałem mnóstwo radości przy odkrywaniu poszczególnych, czasami nieco dziwnych, skojarzeń ich autora. A do tego zachęcam wszystkich wyczulonych na sztukę miłośników absurdu i czasami nieco alternatywnej sztuki sakralnej.

Marcin Borowicz

Przełącz do opisywanego przedmiotu

Sala Główna Regulamin Pomoc Kontakt Zaloguj Zarejestruj Promowane Forum Galerie artystów Szukaj Mapa dzieł Nowości

Zaprzyjaźnione strony: