QuaggaArt

Sala Główna	Regulamin	Pomoc	Kontakt
Zaloguj	Zarejestruj	Promowane	Forum
Galerie artystów	Szukaj	Mapa dzieł	Nowości
Współpracownicy	Przeceny	Recenzje

Spis recenzji

Sterochronometr niebanalna nazwa i niebanalny przedmiot?

Sterochronometr mimo iż bez wątpienia jest wytworem sztuki współczesnej to nie sposób wyobrazić sobie jak wisi na ścianie zdobiąc nowoczesne wnętrze. Na pierwszy rzut oka przypomina raczej jeden z tych nazbyt wymyślnych i przesadzonych przedmiotów z pracowni „szalonego naukowca”. Jednak zanim wyda się tak jednoznaczną ocenę należało by mu się lepiej przyjrzeć.

Dwa zegary w jednym, nie pomogą nam lepiej odmierzać czasu gdyż jest on tylko subiektywnym wytworem umysłu ludzkiego, który wszystko to co się dzieje wokół nas segreguje do odpowiednich szufladek zatytuowanych przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Taki, a nie inny sposób posrzegania rzeczywistości zawsze budził w ludziach lęk, przed tym co będzie i smutek po tym czego już nigdy nie zdołają mieć.

Dwie tarcze odmierzające czas są rozpaczliwą próbą okiełznania czegoś, na co nie mamy wpływu. Ludzią wydaje się, że poprzez wprowadzenie sztucznych miar i nazw zdołają „udomowić” przyrodę. W głębi duszy dobrze wiedzą, że jest to niemożliwe. Lecz te oszustwa i nie do końca niewinne kłamstewka, przynoszą im ulgę, pozwalając spokojniej żyć.

Obudowa Sterochronometru jest wyraźnie stylizowana na starą i podniszczoną - to kolejny pokaz przemijania. Rozpadu tego co cielesne, a przez co nietrwałe. Za szybką umieszczono wizerunek kobiety – bo cóż lepiej niż fotografia złudliwie zatrzymuje ulotną chwilę?

Do środka można też zajrzeć przez zamątowane szkło powiekszające, które mimo dobrych chęci, nie będzie w stanie wydłużyć sekundy, minuty, godziny... życia.

Jest też i kluczyk po który sięga się nerwowo każdego dnia aby przypadkiem wskazówki nie sastygły w bezruchu.

Cała ta kompozycja, mimo iż przykówająca uwagę, sprawia wrażenie niekompletnej. Z jednej strony dobór materiałów nadaje jej szlachetny wyraz i nie pozwala przejść obok niej obojętnie, to wizerunek kobiety jak i zegarek umieszczony na górze, nie do końca współgra z całą resztą. Im dłużej się jej przygląda, tym większy czuje się niedosyt, który przeradza się w pustkę.

O tego typu przedmiotach (które pomimo swego przeznaczenia posiadają wiele „udziwnień”) zwykło się mówić jako cudownie bezużyteczne. W tym przypadku takie określenie było by na wyrost. Bo czy Sterochronometr ma w sobie wystarczającą ilość piękna i głębi aby móc się nim zachwycać dzień po dniu, w każdej minucie i każdej w sekundzie czerpać przyjemność z tego, że jest nieudolną próbą Stero-wania chwilą?

Tym co sprawia iż zwyczajny przedmiot możemy nazwać dziełem są emocje jakie w nas wywołuje. Czasem to podziw, innym razem zdziwienie czy wręcz oburzenie. Bez względu na to czy są one pozytywne czy negatywne sprawiają, że nie możemy o nich zapomnieć. Czujemy swoistą więź z autorem bo odnajdujemy w jego metaforach własne przeżycia.

Sterochronometr robi „dobre pierwsze wrażenie”, niestety na tym się kończy. Jest niczym układanka, w której brakuje jednego elementu. Mimo iż jest on mały i bez niego doskonale wiemy co przedstawia widok na puzzlach to silnie odczówamy jego brak. Puste miejsce odciąga naszą uwagę od wspaniałego widoku, złożonego (niestety) z 999 kawałków, a nie z tysiąca.

Sylwia Sławińska

Przełącz do opisywanego przedmiotu

Sala Główna Regulamin Pomoc Kontakt Zaloguj Zarejestruj Promowane Forum Galerie artystów Szukaj Mapa dzieł Nowości

Zaprzyjaźnione strony: