WedÅ‚ug niektórych badaczy kultury fotografia jest uÅ›miercaniem tego, komu robi siÄ™ zdjÄ™cie. Chwila, w której uchwyciliÅ›my osobÄ™ w kadrze już nigdy nie powróci, a i ona stanie siÄ™ zupeÅ‚nie innym czÅ‚owiekiem. Postać z fotografii pozostanie tylko cieniem, wspomnieniem tego, kim byÅ‚a dawniej...

ZdjÄ™cia Andrzeja SiwiÅ„skiego ukazujÄ… ulotność chwili i piÄ™kno przemijania ludzkiej egzystencji. WedÅ‚ug Williama Alberta Allarda caÅ‚y sekret fotografowania ludzi polega na intymnym z nimi kontakcie. Więź SiwiÅ„skiego z ludźmi i miejscami, które fotografuje ma charakter wrÄ™cz mistyczny, to Å‚apanie uciekajÄ…cych chwil dnia codziennego. Fotografia zatytuÅ‚owana ,,Pan z laskÄ…”, niczym impresjonistyczny obraz oddaje ulotny moment życia starszego pana. Dywizjonistyczna szarość krajobrazu potÄ™guje samotność bohatera zdjÄ™cia. Być może w domu czekajÄ… na niego wnuki, żona, jednak tego dnia, w tym momencie, na tej ulicy, w maÅ‚ym punkcie wszechÅ›wiata dobry fotograf ukazaÅ‚, jak sacrum chwili samotnoÅ›ci splata siÄ™ z profanum codziennych spraw, zwykÅ‚ego przechodzenia przez ulicÄ™.

Tematyka fotografii SiwiÅ„skiego nierozerwalnie zwiÄ…zana jest z ulotnoÅ›ciÄ… i przemijaniem. Czy to zdjÄ™cie rosy, która pojawia siÄ™ nad ranem po dÅ‚ugim trwaniu nocy, czy zachodu sÅ‚oÅ„ca, koÅ„czÄ…cego bytowanie dnia, zawsze ukazana jest w nich chwila intymnoÅ›ci, dostÄ™pna tylko nielicznym i wtajemniczonym – tym, którzy przekroczyli granicÄ™ zwykÅ‚ego patrzenia na Å›wiat, a weszli w krÄ…g tych, którzy owÄ… rzeczywistość potrafiÄ… zinterpretować. Fotografie SiwiÅ„skiego to przede wszystkim zaduma i refleksja nad ludzkim życiem i otaczajÄ…cÄ… nas przestrzeniÄ…, która, dziÄ™ki autorowi zdjęć, poprzez zwykÅ‚e chwile, takie jak moment refleksji na pomoÅ›cie, czy monotonne wÄ™dkowanie, staje siÄ™ miejscem Å›wiÄ™tym. Bo żeby dosiÄ™gnąć Absolutu nie potrzeba wielkich uniesieÅ„ i objawieÅ„. Wystarczy zwyczajna codzienność dnia.

Przyroda na zdjÄ™ciach SiwiÅ„skiego jest bohaterem jego fotografii na równi z ludźmi i ich troskami. Krajobraz i czÅ‚owiek – ich byt i przemijanie, sÄ… obok siebie, razem w swojej samotnoÅ›ci.

Andrzej SiwiÅ„ski zapytany, co chciaÅ‚by przekazać poprzez swoje zdjÄ™cia, zamyÅ›liÅ‚ siÄ™ przez chwilÄ™ i odpowiedziaÅ‚: ,,PiÄ™kno naszego kraju i ludzi w nim mieszkajÄ…cych”. To skromne zdanie potwierdza tylko, iż fotografia to jego prawdziwa pasja. Nie obnosi siÄ™ z tym, kim jest, ani, co w swoim życiu dokonaÅ‚. Jego zdjÄ™cia majÄ… nam same opowiedzieć historiÄ™ o ich autorze. Taka postawa, bez zbÄ™dnych górnolotnych wypowiedzi, Å›wiadczy li tylko o niekÅ‚amanym profesjonalizmie tegoż fotografa.

Czy fotografowanie Andrzeja SiwiÅ„skiego jest uÅ›miercaniem postaci na zdjÄ™ciach? Czy może wydobywaniem bardziej niezgÅ‚Ä™bionych pokÅ‚adów ich jestestwa? Uchwyceniem ulotnych intymnych chwil, momentów samotnoÅ›ci, z której rodzi siÄ™ czÅ‚owieczeÅ„stwo – tym sÄ… fotografie SiwiÅ„skiego.

Wszystkich zainteresowanych jego dzieÅ‚ami odsyÅ‚am na stronÄ™ internetowÄ…: www.siwinski.selia.pl. Znajdziecie tam jeszcze wiele innych fotografii, nad którymi nie można przejść obojÄ™tnie, bo wzbudzajÄ… w czÅ‚owieku uczucia, o których zapomnieliÅ›my, że jeszcze w nas sÄ……

Sala Główna    Regulamin    Pomoc    Kontakt    Zaloguj    Zarejestruj    Promowane    Forum    Galerie artystów    Szukaj    Mapa dzieÅ‚    NowoÅ›ci


         

Zaprzyjaźnione strony: