Rzeźba, zaliczana do sztuk plastycznych, jest swoistym odzwierciedleniem myśli i idei człowieka.  W związku z powyższym każde dzieło sztuki jest zamkniętą księgą, czekającą na swoje odczytanie. Analiza, którą porównać możemy do owego czytania, polega na umiejętnym łączeniu „słowa” do „słowa” i  „zdania” do „zdania”, bowiem tylko wtedy zbliżymy się do myśli twórcy. Kiedy, podejmując próby odczytania, stajemy wobec dzieła, które nasuwa nam proste rozwiązania, w gruncie rzeczy odkrywamy, że niesamowicie trudno pisać jest o rzeczach zwykłych. Z pewnością nie dlatego, że nie są tego warte, ale dlatego, że jakakolwiek metka do nich przyczepiona, burzy ich zwyczajną skromność. Wstęp powyższy jest sumą skojarzeń, które nasuwa twórczość Leszka Michalskiego i której to postaramy się bliżej przyjrzeć. 

Przed sobą mamy trzy unikatowe rzeźby, które łączy ze sobą m.in. technika wykonania oraz wysokość, a raczej znacznie wydłużone nogi, które tę wysokość konstytuują. Bliżej przyjrzymy się jednak jednej z nich. Obok rzeźby konika, na którego siodło prowadzi wysoka drabina i kobiety trzymającej w rękach miskę, mamy jeszcze jedną, nieco intrygującą, rzeźbę mężczyzny, trzymającego w ręku lupę.

Osadzona na drewnianym podeście, przypominającym kształtem samochodzik, rzeźba przedstawia mężczyznę w długim, zapinanym na okrągłe guziczki, płaszczyku, ale z jeszcze dłuższymi, „ciągnącymi się do nieba” nogami. Tajemniczy mężczyzna podwaja swoją tajemniczość przez lupę, którą trzyma w prawej dłoni, spoglądając na .... widza?

Wydłużona sylwetka mężczyzny daje wrażenie nie tyle postaci z długimi nogami, co postaci, która zostaje „wzniesiona” na długich nogach, tym samym prowokując do postawienia pytania o przyczynowość. I ostatnie pytanie, pierwsze w szeregu ważności: kim jest przedstawiony mężczyzna?

            Osoba, którą ubiorem i formą prezentuje rzeźba, rozbudza naszą wyobraźnię i przywołuje na myśl bohatera powieści Artura Conana Doyle - Sherlocka Holmesa. Skojarzenie to staje się kluczem do bramy interpretacji. Holmes jest symbolem poszukiwania i dochodzenia do prawdy, jest tym, który bada otoczenie, wychwytuje kłamstwa i odkrywa przed ludźmi to, co ukryte. Rola, jaką odgrywa, zostaje podwójnie wzmocniona poprzez wydłużone nogi, pomagające wznieść się ponad, nie w celu górowania nad innymi, ale by jednym spojrzeniem ogarnąć przestrzeń.

Kolejnym elementem jest lupa. Znacznie większa od samej postaci jest silnym podkreśleniem symbolu oka, które tutaj, poprzez szkło powiększające, zostaje podwojone. Oko bacznie obserwuje, podpatruje, przywołuje myśl i mądrość. Lupa ma właściwość ukazywania szczegółów, ukrywających się w starych szafach podświadomości. Obraz, który rysuje się poprzez szkło powiększające, intensyfikuje pytania zarówno o naturę człowieka, jak i o znaczenie otaczającej go rzeczywistości. Postać trzymająca lupę staje w pozycji tego, który bada rzeczywistość, który podpatruje i analizuje. Warto zauważyć, że jako widz również patrzymy przez lupę, zatem patrzymy na siebie samych, tj. z jednej strony żądnych sensacji, ciekawskich, z drugiej - po prostu zainteresowanych prawami rządzącymi światem. Rzeźba, w tym przypadku, daje nam widzom możliwość konfrontacji z samym sobą poprzez magiczne szkiełko - oko.

            Prostota i skromność w rzeźbie Leszka Michalskiego, polega więc na mówieniu w sposób naturalny, nieprzejaskrawiony, raczej wynotowany, o tym, z czym mamy do czynienia na co dzień – o poszukiwaniu prawdy. Sens ten staje się widoczny tylko wtedy, gdy będziemy w stanie objąć większą część czasoprzestrzeni, gdy będziemy na tyle silni, by wznieść się „ponad” i spojrzeć na otaczającą rzeczywistość z pozycji badacza bacznie przyglądającego się zachodzącym przemianom.

Joanna Sokołowska 

Главный зал    Правила    Помощь (FAQ)    Контакт    Вход    Регистрация    Рекламируемое    Форум    Галереи художников    Поиск    Карта работ    Новинки


         

Friends: