Opuszczony rybacki kuter nie stanowi najweselszego widoku. Prócz zwykłego porzucenia, mieści się w nim historia wszystkich, zakończonych już, połowów; fragmenty życia ludzi, dla których był miejscem pracy i życia przez wiele, wiele lat. To opowieści o wysiłku, radości z pełnych sieci, o uldze ocalenia z burzy i wichury, o powrotach i kolejnych rejsach na otwarte morze. Opuszczony kuter to wspomnienia, emocje i pamięć trwalsza niż drewno, z którego był zbudowany.

Opuszczony kuter jest oddalony od morza. Za tło służą mu wydmy, piach, siatka – miejsce suche, przestrzeń, która go degraduje. Piasek, pomarszczony niczym powierzchnia wody muśnięta morską bryzą, rzekomo wciąż piaskiem pozostaje. W rzeczywistości jest  jedynie złudnym zastępstwem, ersatzem bezmiaru wód.

Kompozycja fotografii umieszcza kuter w centrum kadru – łódź całkowicie dominuje pole widzenie odbiorcy. Poza kutrem wszystko jest uzupełnieniem. Obserwator ciekawie zagląda do wnętrza lekko przechylonej łodzi, ale nie udaje mu się odkryć w niej żadnych skarbów. Jedyne co widać, to już niepotrzebne sprzęty, nadłamany maszt i burty z łuszczącą się farbą. Najbardziej ożywione elementy tła to rachityczne drzewa powstrzymujące marsz wydm w kierunku lądu – zapora przeciwko piaskowi, który i dla kutra jest ostatecznym wyrokiem. Łodzi nic jednak nie ochroni przez złocistymi drobinkami kwarcu.

Opuszczony kuter to metafora smutku i opuszczenia. To nieuchronność pozbawiona swego naturalnego środowiska. Czas przemija, o czym wiemy, a zdjęcie pokazuje detale odchodzenia – to, co zużyte, musi ustąpić miejsca nowym przedmiotom.  Fotografia pozwala skoncentrować się na tej jednej chwili, gdy przedmiot stracił już swoje zwyczajowe zastosowanie, a czas jeszcze nie zdążył poczynić dzieła zniszczenia. Oczekiwanie, w przypadku rzeczy przyjemnych, bywa niekiedy lepsze niż samo spełnienie. Oczekiwanie w sytuacji, gdy nie czeka na końcu nic dobrego, jest tylko niepewną rezygnacją. Nadzieja w takiej sytuacji, jeśli występuje, jest bardzo bladziutka – jak tchnienie wiatru, który kiedyś marszczył powierzchnię mórz. Mórz, po których pływał porzucony teraz kuter.

Marta Śmietana 

Главный зал    Правила    Помощь (FAQ)    Контакт    Вход    Регистрация    Рекламируемое    Форум    Галереи художников    Поиск    Карта работ    Новинки


         

Friends: