Rozpościerająca się w otchłani galaktyka…

planeta wyłaniająca się z kosmosu…

malachitowa łąka z piosenki Turnaua….

szczęśliwe chwile z dzieciństwa spędzone na beztroskich zabawach wśród traw…

kropla przejrzystej rosy, w którą nieraz wpatrywałam się z zaciekawieniem….

woda w jeziorze, nad którym mieszkam, wewnątrz którego, trawy kołyszą się w rytm fal….

baśniowy odłamek lustra, które stopniał w sercu Kaja, gdy ujrzał ukochaną Kaję…

sopel lodu lśniący w promieniach zimowego słońca….

topniejący śnieg, uwalniający źdźbła trawy…

wiosna…

prawda…

szczerość…

Życie…

Zadziwiające, w jaki sposób mała, szklana kula w połączeniu z kawałkami srebrnego metalu może oddziaływać na wyobraźnię. Konieczne jest tutaj sprecyzowanie – na wyobraźnię kobiety. Nie jestem w stanie określić, w jakich kategoriach spostrzegają podobne przedmioty mężczyźni – prawdopodobnie dla nich taki wisiorek, jeżeli w ogóle dostrzegą jego istnienie, jest tylko i wyłącznie kawałkiem tworzywa, służącym kobiecie do tak banalnej czynności, jak przyozdobienie wyjściowej kreacji. Jednak dla mnie, jako przedstawicielki płci pięknej, płci skłonnej do analizowania, rozpamiętywania, marzenia, ów wyrób to nie tylko rodzaj biżuterii - to przedmiot, który pozwala uwolnić zaklęte w nim wspomnienia. Przedmiot, dzięki któremu można w myślach przenieść się w przeszłość: znów zobaczyć świat oczami dziecka, poczuć zapach trawy, dostrzec promienie słońca mieniące się w kropelkach deszczu.

Niewiarygodne, jak niewiele potrzeba kobiecie, aby uśmiech zagościł na jej twarzy…

Wisiorek witrażowy „ekoatom” wykonany przez Małgorzatę Broż – Pusz (gdyż to on jest owym „magicznym wehikułem czasu”) został wykonany metodą Tiffany’ego, polegającą na łączeniu kawałków szkła witrażowego przy pomocy taśmy miedzianej i cyny. Dzięki temu wisiorek jest wytrzymały, lekki i estetycznie wykończony. Jest nieduży (3,7x2,3 cm), ale trzymając go na dłoni ma się wrażenie, że można zamknąć w nim cały świat…

Ogrom skojarzeń, wspomnień, marzeń…

Mała szklana kula i wtopiona w nią zieleń wraz z delikatnymi orbitami…

Niezwykły prezent autorki - kobiety, dla nas – kobiet…

Beata Kiełbasa

24 listopada 2007

Главный зал    Правила    Помощь (FAQ)    Контакт    Вход    Регистрация    Рекламируемое    Форум    Галереи художников    Поиск    Карта работ    Новинки


         

Friends: